#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ IX: MEG NA TARGOWISKU PRÓŻNOŚCI

W książce Małe kobietki, w rozdziale  Meg na Targowisku Próżności , przeczytamy historię, jak panna March wybrała się na dwa tygodnie rozrywek do luksusowo żyjących państwa Moffatów. Ubrana w najlepszą suknię, rozglądając się po eleganckim, pełnym przepychu domu, pomyślała, że codzienność spędzana w takim otoczeniu musi być przyjemna. Jak się domyślacie, szybko uznała, że taki frywolny styl życia jej odpowiada! Przyjemnie jest przecież wykwintnie jadać, nosić na co dzień najlepsze suknie, wozić się powozem, spędzać czas na świetnej zabawie. Och, jak łatwo się zachłysnąć wszystkimi dobrodziejstwami! Meg znalazła się na najlepszej drodze, by jej się kompletnie przewróciło w głowie. Nowe koleżanki, na pozór miłe, grzeczne i pomocne, okazały się jednak być fałszywe, obgadujące i szemrzące za plecami. Dopiero wtedy zdała sobie sprawę, że przebrana w pstrokate stroje, kolorowe piórka, umalowana i uczesana zupełnie inaczej niż na co dzień - nie czuje się sobą. Czy zdarzyło wam się podobni...

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ VIII: JO SPOTYKA APOLLYONA

Och, jak wiele kolejny rozdział Małych kobietek może powiedzieć nam prawdy o nas samych! Tak dużo tu myśli, przesłań, morałów, które są bardzo potrzebne w naszej codzienności - wciąż i wciąż. Bo przecież do każdego z nas wracają co jakiś czas słabości, ułomności, z którymi przychodzi nam się zmierzyć. Takiej pokusie, by niestety znowu poddać się swojej popędliwości ulega Jo w kolejnej ważnej historii jakiej doświadczają siostry March. A wszystko zaczyna się dość niewinnie. No właśnie... Czy nie jest wam to znane? Gdy coś zaczyna się niepozornie - np. drobny "pstryczek w nos" bliskiej nam osobie, który ma być przecież jedynie słowną grą, prawdą pół żartem pół serio - a w rzeczywistości jest pierwszym krokiem do zupełnie niepotrzebnej nerwowej wymiany zdań z przyjacielem? Dla nas - niewinne słówka, dla innych - lawina przykrości i kąśliwych napomnień, które niewiadomo jak odebrać. W rozdziale Jo spotyka Apollyona widzimy jak mierzy się ona ze swoimi ciemnymi stronami, które w...

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ VII: AMY W DOLINIE PONIŻENIA

Patrząc na kolejny rozdział książki Małe Kobietki Louisy May Alcott myślę sobie o wszystkich tych sytuacjach, w których sama czułam się (lub chociaż w jakimś stopniu podobnie) jak Amy - główna bohaterka kolejnej opowieści. Wiemy z tej historii, że jakiś czas temu srogi nauczyciel zabronił przynoszenia do klasy limon, które uczniowie zajadali ukradkiem na lekcjach. Był to według nich jakiś punkt honoru, odwagi, a nawet i władzy - bo przecież ten, kto je kupił i przyniósł do szkoły - nie uchodził za sknerę i w oczach koleżanek stawał się wyjątkowo lubiany i szanowany. Jak wiecie z poprzednich rozdziałów, Amy od jakiegoś czasu miała skłonności do zarozumialstwa i próżności, więc połakomiła się, by pożyczyć pieniądze na 25 limon i zanieść je ukradkiem na lekcje. Zawsze w sytuacjach, w których łamiemy jakieś zasady, regulamin, nasz wybór wiąże się z pewnym ryzykiem, że przecież nasz występek wyjdzie na jaw i poniesiemy tego konsekwencje. Czy "zakazany owoc" jest wart chwili uwagi ...

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ VI: BETH ODNAJDUJE PAŁAC PIĘKNY

Czy mieliście kiedyś tak, że przed czymś czuliście straszny lęk - głównie z powodu waszych wyobrażeń, czarnych scenariuszy napisanych w głowie, które hamowały was przed tym, by pójść w czymś dalej, wejść w jakiś nowy etap więc od dłuższego czasu staliście w jednym, martwym punkcie? Och, tak! Chyba każdy z nas tego doświadcza, dlatego patrząc na Beth w szóstym rozdziale Małych kobietek , tak bardzo możemy ją rozumieć. I podziwiać zarazem. Gdy stopniowo zaczyna nabierać zaufania do starszego pana Laurenca, które od zawsze się bała, powoli, krok po kroku... wychodzi ze strefy własnego komfortu. Otwiera się na drugiego człowieka, ale też emocje i uczucia, jakie ta nowa znajomość jej daje. Jej serce jest gotowe, by otworzyć się na drugiego człowieka. Czy nie jest podobnie w naszej relacji z Bogiem? Gdy małymi krokami, naszym zaangażowaniem, modlitwą, chęcią poznania Go przez Słowo otwieramy się na Jego działanie w naszym życiu - zaczynają dziać się prawdziwe cuda, bo zaczynamy WYCHODZIĆ. Z ...

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ V: SĄSIEDZI

Pewnego zimowego popołudnia Jo postanowiła, że trochę potrenuje na podwórku, odśnieżając ścieżki. W przeciwieństwie do sióstr, które wolały ten czas spędzić w domu, ubrała się ciepło i z nadzieją na nowe przygody - poszła ich poszukać. Ogród oddzielał domy Marchów i pana Laurenc'a. Będąc na podwórku i przyglądając się pięknemu domowi sąsiadów, Jo pomyślała, że mimo wszystkich wygód i luksusów, jakie posiadają, budynek ten robił wrażenie opuszczonego i martwego. Ot, przepych, którym nikt nie potrafił się cieszyć. Kolejny raz zapragnęła bliżej poznać Lauriego, którego właśnie dostrzegła w oknie. Och, ten chłopak naprawdę potrzebował więcej rozrywek! Spotkań z rówieśnikami, rozmów, zabaw. Niewiele myśląc rzuciła śnieżką w okno, w którym widziała jego zasmuconą twarz. Nagle młody Laurence, widząc Jo, roześmiał się pogodnie, jakby wiedział, że coś milszego może go jeszcze dziś spotkać niż obserwowanie sąsiadów zza szyby!

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ IV: BRZEMIONA

Czy zdarzało się wam wielokrotnie popełniać te same błędy? A może podejmowałyście dobre postanowienia, by zmienić swoje zachowanie, ale nagły brak entuzjazmu, gorszy nastrój spowodowały, że kolejny raz zaczynałyście coś krytykować, narzekać lub po prostu być z siebie niezadowolone? Jeśli znacie takie historie z własnych doświadczeń to z pewnością zrozumiecie poświąteczny poranek naszych kochanych sióstr, kiedy to znów zaczęły zwracać większą uwagę na swoje ciężkie tobołki, niż na to, za co powinny być wdzięczne. Och, jak ciężko jest się pogodzić z czymś, czego tak bardzo nie lubimy robić, co sprawia nam trudność, zmusza do wyjścia ze strefy własnego komfortu lub po prostu - potwornie nas męczy. Ale czy nie wszystko w życiu jest po coś? Czy nie wszystko ma swoje miejsce i czas? Czy nie każde doświadczenie niesie za sobą naukę? 

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ III: MŁODY LAURENCE

Kolejny rozdział powieści Louisy May Alcott rozpoczyna się błogim widokiem, kiedy to Jo otulona szalem siedzi w starej sofie i chrupiąc jabłka zaczytuje się w Dziedzicu Redclyffe'u. Któż z nas w pędzie swojej codzienności nie marzy czasem, by wygodnie rozsiąść się w fotelu w towarzystwie ukochanej lektury? Jo pragnęła jedynie rozkoszować się ciszą i chwilą na czytanie, jednak wiemy, że takie urocze dla nas momenty często przerywane są przez osoby trzecie. I tak, w tej oto sytuacji, nagle przed nią pojawiła się Meg, która z radością wykrzykiwała, że nareszcie dotarło do nich zaproszenie od pani Gardiner na "skromne przyjęcie w wigilię Nowego Roku". Bilecik adresowany był do Josephine oraz Margaret - dwie siostry, które były swoimi przeciwieństwami. Meg, zwracała uwagę na piękny ubiór, modne dodatki, znała się także na dobrym wychowaniu, wiedziała, jak należy się zachować na takich spotkaniach. Z kolei Jo, nie dbała o to, w co będzie ubrana, kierowała się zwykle wygodą i...

#SŁOWOZMAŁYMIKOBIETKAMI - ROZDZIAŁ II: WESOŁYCH ŚWIĄT!

Drugi rozdział Małych kobietek rozpoczyna się... świątecznym porankiem! Nareszcie nasze kochane siostry mogą spojrzeć pod poduszkę! To właśnie tam miały na nie czekać przygotowane przez ukochaną mamę przewodniki ze wskazówkami dla chrześcijanina. Szybko sprawdzają czy "mamisia" nie zapomniała o swojej obietnicy. Pierwsza spojrzała Jo. Z radością ujrzała niewielką książkę w pąsowej okładce, którą znała doskonale. Meg sprawdziła, że jej książka ma kolor zielony, a gdy zobaczyła obrazek z kilkoma słowami wypisanymi ręcznie przez mamę, poczuła, że prezent jest jeszcze bardziej wyjątkowy i cenny. Beth ucieszyła się z książki w gołębiej oprawie, a lektura Amy była w kolorze błękitnym. Każda z nich miała swój cenny skarb, swoje osobiste egzemplarze... no właśnie? Czego? Czy domyślacie się, co córki otrzymały od swojej ukochanej mamy?